cmentarz sprzed 2.5 tys lat publikacja 20.01.2001

ZOBACZ

Opisane wykopalisko w ogólnopolskim miesięczniku "Wiedza i Życie" (styczeń 2001) zostało okrzyknięte (w dziedzinie archeologii) wydarzeniem roku 2000 w Polsce.

tekst: Muzeum Śąska Opolskiego

Historia: Cmentarzysko o którym mowa odkryte zostało w XIX wieku.W I połowie XX w., w latach 1930, 1934, 1936 i 1938 badania ratownicze w tym miejscu prowadzili niemieccy archeolodzy: O.Kleemann, O.Hanske i F.Ulrich. Zabytki z tych badań zagineły. Zachowała się dokumentacja opisowa i część dokumentacji fotograficznej. Po II wojnie światowej, w 1948 roku oraz pięćdziesiąt lat później - w 1998 roku doszło do przypadkowego odkrycia i, niestety, częściowego zniszczenia następnych pochówków. Należy w tym miejscu podkreślić, że wspaniale zachowali się mieszkańcy ul. Zielonej, którzy zabezpieczyli odkryte naczynia i ich fragmenty i przekazali je naszemu muzeum.

Badania ratownicze 2000 roku: Na przełomie października i listopada roku 2000, budując kanalizację sanitarną i deszczową, rozkopano ul. Zieloną. Wtedy do akcji włączyli się archeolodzy. Rozpoczęto badania ratownicze, prowadziły je Barbara Jarosz i Ewa Matuszczyk, pracownice Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu. Pod betonową nawierzchnią ulicy i grubą warstwą wyrównawczą na odcinku o długości 57 m odkryto 30 grobów sprzed 2500 lat. Były to pochówki jamowe, i takie przeważały, oraz popielnicowe i popielnicowo-jamowe. Pochodziły one z ostatnich okresów epoki brązu i początku epoki żelaza /1000-700/650 p.n.e.

Zabytki: W odkrytych grobach znajdowały się przede wszystkim kości zmarłych i ich spalone pozostałości. Towarzyszyły im naczynia, w jakie wyposażano groby. W czasie wykopalisk odnaleziono garnki, misy, czerpaki i kubki, naczynia wazowate, a także grzechotki, szpile, pierścionki z brązu i ... jeden guzik kosciany. Dla archeologa to bardzo wiele - m.in. na ich podstawie może on stwierdzić kogo pochowano w danym grobie.

(dop.P.D.) Oddajmy pokłon nad tym grobem i powtórzmy słowa, które były przytaczane przez ludzi minionej epoki grzebiących w tym miejscu szczątki swoich najbliższych:

"... niech ich dusza zostanie zawiązana w woreczku życia."